حاميان سفر ايمن

تلاش در مسیر نیل به جامعه عاری از حوادث ترافیکی منجر به مرگ و معلوليت

نیازی به پرتاب موشک به فضا نیست!
ساعت ٩:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٦  

وزن این بحران، هنوز آن طور که باید، دانسته نشده است. ظرف 10ثانیه دیگر که شما مشغول خواندن این سطور هستید، دو نفر بر اثر یک سانحه ترافیکی مصدوم می‌شوند و یا می‌میرند. سالانه بیش از 2/1 میلیون نفر جان خود را از دست می‌دهند و بیش از 50 میلیون نفر مجروح می‌شوند؛ بسیاری از این مجروحین، گرفتار رنج حاصل از دوره‌‌های طولانی تروما و معلولیت می‌گردند.

و این در حالیست که تعداد قربانیان همچنان سیری صعودی می‌پیماید.

هر مرگ ناشی از سانحه ترافیکی، داستان غم‌انگیز زندگی انسانی است که با رفتن خود، بهت، اندوه و خشم در میان بازماندگان بر جای می‌گذارد. اما این همه ماجرا نیست؛ کاهش بهره‌وری ناشی از حوادث ترافیکی که گریبانگیر کشورهای در حال توسعه می‌شود، 1 تا 2 درصد تولید ناحاص داخلی این کشورها را می‌بلعد. در این کشورها بخش سلامت و بهداشت، در نتیجه حوادث ترافیکی، متحمل فشار زیادی می‌گردد. در همین کشورها، این‌گونه حوادث در میان افراد کم بضاعت، به مفهوم سفری بی‌بازگشت به وادی فقر و تنگدستی است ...

درمان این اپیدمی مرگبار چیزی نیست، مگر اجرای تمهیدات ساده ایمنی؛ همچون راه‌هایی که به بهترین وجه طراحی شده‌اند، اعمال محدودیت سرعت، استفاده از کلاه ایمنی و ... که بسیار سهل‌الوصول‌اند و برای انجامشان، نیازی به پرتاب موشک به فضا نیست!

 

اسقف دزموند توتو, برنده جایزه صلح نوبل و فعال ایمنی راه ها از آفریقای جنوبی

 

 

 


کلمات کلیدی: