حاميان سفر ايمن

تلاش در مسیر نیل به جامعه عاری از حوادث ترافیکی منجر به مرگ و معلوليت

تلاش يک مادر داغديده برای بهبود ايمنی جاده ای
ساعت ۳:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٢٢  

        آرون سو بل

در روز سوم ماه مي سال 1995، در جاده‌اي باريك و قديمي در كرانه درياي ايگين تركيه، در حاليكه مسافران يك اتوبوس از راننده درخواست مي‌كردند كه آهسته‌تر براند، ناگهان اتوبوس از مسير خود به لاين مقابل منحرف شد. راننده نتوانست از برخورد با خودرويي كه از روبرو مي‌آمد بگريزد و پس از تصادم شديد با آن، به ته دره‌اي عميق سقوط كرد. در ميان 23 مسافري كه همگي جان سپردند، آرون سوبل دانشجوي سال آخر دانشكده پزشكي مريلند در ايالات متحده بود كه براي تكميل دوره تحصيلي خود در بيمارستاني خارج از كشور، داوطلبانه به خاورميانه سفر كرده بود. او تنها دو هفته با مراسم فارغ‌التحصيلي فاصله داشت.

جاده ميلاس‌سوك در مسير بزرگراه ازمير_ بدروم از جاده‌هاي پر‌حادثه در تركيه بود و نامش از چند سال پيش در ليست جاده‌هاي خطرناك از سوي دولت قرار داشت؛ بدون ‌آنكه اقدامي براي بهبود آن صورت گرفته باشد. زماني كه آرون كشته شد، اطلاعات مورد نياز در باره وضعيت ايمني راه‌ها به هنگام سفر اندك بود. دپارتمان‌هاي دولتي حمل‌ونقل در اين خصوص فعال نبودند. كتابچه‌هاي راهنماي تور و آژانس‌هاي مسافرتي نيز تنها جاذبه‌هاي توريستي مناطق مختلف جهان را منعكس كرده و به خطرات موجود اشاره‌اي نمي‌كردند. راشل سوبل، مادر آرون، پس از مرگ فرزندش بر آن شد كه اين خلا را پر كند.

راشل يك سازمان غير‌دولتي(NGO ( تحت عنوان انجمن سفرهاي بين‌المللي ايمن 

(ASIRT) تاسيس كرد و به جمع‌آوري و ارائه  اطلاعات به مردم سراسر جهان، در خصوص وضعيت ايمني راه‌ها در كشورهاي مختلف پرداخت. زماني كه آرون به تركيه سفر كرد، كتابچه‌اي راهنما با عنوان: "بياييد به تركيه و يونان سفر كنيم" (Let’sGo to… ( به همراه داشت. راشل در اقدامي نمادين به ديدار بنگاه ناشر مجموعه Let’s Go رفت تا به آنان در افزايش اطلاعات ايمني موجود در كتابچه‌هايشان كمك كند. از آن زمان تاكنون، راشل زندگي خود را وقف كمك به ميليون‌ها انساني كرده است كه در جاده‌هاي جهان سفر مي‌كنند. او با اشاره به رنج بي‌پايان از دست دادن فرزندش مي‌گويد: من همه تلاش خود را به كار بسته‌ام تا مانع از آن شوم كه كسان ديگري چون من، در اين دوزخ ابدي زندگي كنند!


کلمات کلیدی: