حاميان سفر ايمن

تلاش در مسیر نیل به جامعه عاری از حوادث ترافیکی منجر به مرگ و معلوليت

كمك‌هاي اوليه و اهميت آن در حوادث رانندگي
ساعت ٩:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٦  

 

يكي از عمومي‌ترين دلا‌يل مرگ قربانيان تصادفات جاده‌اي، آنوكسيا يعني ناتواني در تامين اكسيژن به دليل بسته شدن مجاري تنفسي است. به‌طور متوسط كمتر از چهاردقيقه پس از انسداد مجاري تنفسي، مرگ اتفاق مي‌افتد. زمان معمولي براي رسيدن آمبولا‌نس به محل حادثه، حتي در مناطقي كه داراي امكانات عالي امدادي هستند،10 دقيقه است و اگر در طول اين مدت اقدامات اوليه براي بازگشت تنفس مجروحان انجام نشود، بسياري از آنان خواهند مرد. به‌همين دليل استفاده از تكنيك‌هاي كمك‌هاي اوليه، به‌ويژه با روش‌هاي صحيح تا رسيدن تيم‌هاي اورژانس پزشكي، معنايي بين مرگ و زندگي براي قرباني حادثه دارد.

بررسي‌هاي پزشكي نشان مي‌دهد كه بعد از يك تصادف، ساعات طلا‌يي براي مجروحان حادثه وجود دارد. درطول اين زمان، قرباني حادثه متوقع است كه وسايل نجات فورا فراهم شود و در ادامه، مراقبت‌هاي پزشكي بعدي نيز به كمك آيد تا او شانس بيشتري براي زندگي داشته باشد و ميزان آسيب‌ديدگي‌هاي ناشي از تصادف براي او كمترشود.

توجه به زمان در عمليات امداد رساني، نقش بسيار مهم و حياتي در اين زمينه ايفا مي‌كند، به‌ويژه زماني كه گروه امداد وجود ندارد و يا تاخير كرده است. در اين لحظات هركس كه آموزش كمك‌هاي اوليه را گذرانده باشد مي‌تواند به مجروحان تصادفات جاده‌اي كمك كند. اگر آمبولا‌نس در دسترس نباشد اغلب آنها را مي‌توان با وسايل نقليه گذري به مراكز پزشكي منتقل كرد، البته توجه به اين نكته نيز ضروري است كه نحوه و كيفيت اين كمك‌رساني قويا منوط به داشتن آموزش كافي در مورد كمك‌هاي اوليه است.

اين مطلب بخشی از مقاله ای است که توسط همکار ما خانم زهرا محمدی پيکر تهيه شده و در روزنامه اعتماد ملی مورخ ۴ بهمن ۱۳۸۶ چاپ شده است. برای خواندن اصل مقاله اينجا را كليك كنيد:

 http://www.roozna.com/Negaresh_site/Services/Default.aspx?Serv=25&ُServicN=جامعه


کلمات کلیدی: