حاميان سفر ايمن

تلاش در مسیر نیل به جامعه عاری از حوادث ترافیکی منجر به مرگ و معلوليت

مویه‌ای برای دانشجویانی که در آتش سوختند
ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱/۱۸  

 

 خبر کشته شدن ۲۲ دانشجو در روزهای پایانی سال شاید تلخ ترین خبر حوادث جاده ای سال گذشته بود. دکتر نعمت احمدی در روزنامه اعتماد ملی به تاریخ ۲۸ اسفند مطلبی در این باره نوشتند که بخشی از آن را برایتان نقل می کنیم:

باید معلم باشی تا این خبر <22 دانشجو در آتش سوختند> تا اعماق وجودت را آتش بزند. باید پدر و مادر باشی تا خبر جزغاله شدن فرزندت برای همیشه تو را داغدار کند. من از زبان معلمی که 20 سالی است همه ناملا‌یمات زندگی را سر کلا‌س درس فراموش می‌کنم، خود را عمیقا داغدار می‌دانم. نمی‌دانم با چه زبانی تصویرگر این حادثه در نوع خود کم‌نظیر تاریخ دانشگاه‌های کشور باشم. . . . . . . .
 دلم به حال اساتید موسسه غیرانتفاعی خیام مشهد می‌سوزد. آنانی که بعد از عید سراغ کلا‌سی را می‌گیرند که 22 دسته‌گل پرپرشده در آن نیستند و به جای آنان نواری مشکی دور قاب عکسی که به استاد خیره شده میخکوبشان می‌کند. چه آغاز بدفرجامی را موسسه غیرانتفاعی خیام مشهد در سال 87 شروع خواهد کرد. حادثه‌ای از این دست به گمان من در تاریخ دانشگاه‌های ایران تاکنون به وقوع نپیوسته است، 22 گل پرپر که هنوز بوی صداقت و نوجوانی آنان فضای موسسه را مترنم کرده است. اینان پروانه‌هایی هستند که داغشان تا همیشه همراه دانشگاهیان خواهد بود. یک‌بار دیگر باید به یاد ارابه مرگ در جاده‌ها باشیم. زمانی نوشتم جنگ در جاده‌ها ادامه دارد و گفتم که برابر آمار سالیانه نزدیک به 30 هزار نفر در جاده‌ها کشته می‌شوند و 10 برابر این آمار مجروح و بعضا برای همیشه خانه‌نشین می‌گردند، حال که عمق حادثه و سختی آن در روزهای پایانی سایه سنگین خود را بر جامعه دانشگاهی افکنده و رئیس‌جمهور رفتن آنان را <عروجی شهادت‌گونه> می‌داند، باید مسوولین امر فکری به حال جاده‌های ما کنند. آن روز که نخست‌وزیر معدوم رژیم سابق بر پلکان کاخ نیاوران ایستاد و با غرور خطاب به خبرنگاران گفت: پول فراوان داریم ولی نمی‌دانیم چه کار کنیم؟ و امروز که دلا‌رهای نفتی بشکه‌ای بالا‌ی 100 دلا‌ر به خزانه سرازیر شده است، آیا نباید فکری به حال جاده‌های کشور کرد؟ چگونه می‌توان پذیرفت عمده‌ترین جاده جنوبی کشور (اهواز- تهران)، استان نفت‌خیز کشور، اتوبان نشده و آن‌همه ثروت این استان نتوانسته زیرساخت‌های معمولی را مهیا کند تا در کیلومتر 35 محور اندیمشک- خرم‌آباد نیم‌ساعت بعد از آتش‌سوزی، خودروی آتش‌نشانی به محل برسد. نیم ساعتی که 22 گل دانشگاهی را پرپر کرد، این واقعه سوزناک دانشگاهی باید سرفصل جدیدی در صنعت راهسازی کشور باشد، تا ثروت ناشی از نفت سال‌های صددلا‌ری، آغازگر نهضتی فراگیر در امر راه‌سازی باشد. ما که می‌خواهیم قدرت برتر جهان باشیم، چگونه سالیانه 30 هزار کشته در جاده‌های چند ده‌ساله خود داریم که ما را به عزا می‌نشانند.
دکتر نعمت احمدی(وکیل پایه یک دادگستری)


کلمات کلیدی: