کاهش تصادفات در گرو اراده جمعی

 

 

1- دو درصد از تلفات ناشی از حوادث ترافیکی جهان در کشور ما رخ می‌دهد. این   در حالی است که تنها یک در صد از جمعیت جهان در کشور ما جای دارد.

2- در ایران، حوادث دومین عامل مرگ و میر پس از بیماری‌های قلبی و عروقی است. و در میان حوادث نیز، حوادث رانندگی نخستین عامل مرگ و میر است.

3- خطای انسانی بزرگترین عامل تصادفات است.

 

نتیجه: تغییر وضع موجود، در گرو اراده جمعی همه ماست. رفتارهای پرخطر ترافیکی، رفتن به استقبال مرگ است. انسان‌ها اگر می‌خواهند می‌توانند شخصا به استقبال مرگ بروند اما حق ندارند دیگران را نیز با خود همراه کنند. هیچ انسانی حق ندارد با رفتاری غیر اجتماعی، حق حیات را از دیگران سلب کند. مقاومت در برابر چنین رفتارهایی وظیفه انسانی همه ماست.

/ 1 نظر / 11 بازدید
حسن کرد

راستی چرا رفتار رانندگان ایرانی پرخطراست؟ با تاکید براین موضوع می خواهیم صورت کدام مساله راپاک کنیم. چگونه است که ادعای فرهنگ وپیشینه ما گوش عالم را کر کرده است اما به اینجا که میرسد مردم ما بی فرهنگ می شوند.؟چه برنامه مدون وسیستماتیکی برای بهبود ایمنی انجام داده ایم؟آیا تلاش متولیان ایمنی درکشوربه جز فرار از مسوولیت قانونی تصادفات ونرفتن به دادگاه هدف دیگری دارد؟آیا ایمنی درسیاستهای کلی بخش راه دراولویت قراردارد یا فقط به دنبال کسب رضایت متنفذین بوده ایم؟ رفتارمردم را میشود به صورت پایدار اصلاح کرد اما انجام این کار با توصیه ونصیحت وترساندن وجریمه ممکن نیست. باید زمینه های بروز رفتار صحیح راایجادکرد واین جز با ایجاد فرآیند توسعه همه جانبه ممکن نخواهد بود.